Δημόσια τέχνη και υγεία

Επτά από τις σαράντα μόνιμες τοποθετήσεις του Γιώργου Πετρίδη βρίσκονται σε χώρους υγείας, μεταξύ αυτών νοσοκομεία στην Αθήνα, στον Πειραιά και στο Ηράκλειο. Για να στηρίξει αυτό το έργο σε τεκμήρια, ίδρυσε το Public Art & Health, ένα επιμελημένο αποθετήριο έρευνας για το πώς βιώνουν οι άνθρωποι τη γλυπτική, τις τοιχογραφίες, τους πίνακες και άλλη εγκατεστημένη εικαστική τέχνη σε χώρους υγείας, με ιδιαίτερη έμφαση στη μόνιμη γλυπτική.

Τι δείχνει η έρευνα

Η εμπειρία του νοσοκομείου

Η τέχνη μπορεί να βελτιώσει τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται το νοσοκομειακό περιβάλλον και να προσφέρει ενδιαφέρον ή απόσπαση της προσοχής. Μια θετική εντύπωση δεν ισοδυναμεί με κλινική βελτίωση.

Άγχος και στρες

Αρκετές μελέτες αναφέρουν βελτίωση μετά τη θέαση τέχνης, αν και τα αποτελέσματα διαφέρουν και μπορεί να συμβάλλουν ο χώρος, η προσοχή και η κίνηση.

Πόνος

Ορισμένες μικρές μελέτες αναφέρουν ευνοϊκά ευρήματα· άλλες δεν βρίσκουν διαφορά στον πόνο.

Προσωπικό και επισκέπτες

Οι τοιχογραφίες και οι συλλογές συνδέονται με ορισμένες θετικές αντιδράσεις, με ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα σε χώρους και ομάδες.

Μόνιμη γλυπτική

Τα αρχεία νοσοκομείων δείχνουν ποικίλες καλλιτεχνικές και χωρικές χρήσεις, αλλά τα τεκμήρια που εξετάστηκαν δεν απομονώνουν αιτιώδη επίδραση ενός γλυπτού στην υγεία.

Δύο κλινικές δοκιμές δείχνουν την ισορροπία: σε 186 νοσηλευόμενους ογκολογικούς ασθενείς, οι πίνακες βελτίωσαν την αντίληψη του δωματίου χωρίς ανιχνεύσιμες ψυχολογικές ή κλινικές διαφορές· σε 80 ασθενείς μετά από χειρουργείο καρκίνου, οι επισκέψεις σε νοσοκομειακή πινακοθήκη συνδέθηκαν με καλύτερη ελπίδα, λιγότερο άγχος και καλύτερη ψυχική ευεξία, χωρίς σημαντική διαφορά στον πόνο.

Το Public Art & Health είναι επιμελημένο αποθετήριο και όχι συστηματική ανασκόπηση, και δηλώνει το συμφέρον του ιδρυτή του ως γλύπτη που εργάζεται σε χώρους υγείας.